Sessizliğin Hayatınızı Dönüştüren 20 Yolu
“Sessizlik, büyük bir gücün kaynağıdır.” — Lao Tzu
İki yılı aşkın bir süre boyunca, her dört haftanın birini sessizlik içinde geçirdim. O dönemde bir Zen Manastırı’nda yaşıyordum ve her ay bir hafta süren sessiz bir inzivaya çekiliyorduk.
Bu inziva sırasında sessizlik içinde meditasyon yapıyor, sessizlik içinde yemek yiyor, sessizlik içinde çalışıyor ve yalnızca el işaretleri ve yazılı notlarla iletişim kuruyorduk.
Başlangıçta böyle yaşamak zordu. Ancak zamanla sessizliğin kıymetini öğrenmeye başladım. Manastırdan ayrıldığımda ise sessizliğin benim dostum ve öğretmenim olduğunu anlamıştım.
Peki sessizlik bana ne öğretti?
- Yetinmek ve Doyum
Her gece televizyon izlemem gerektiğini düşünürdüm. Fakat manastırda bunsuz yaşadım ve aslında ona ihtiyacım olmadığını keşfettim. Sessizlik bana daha azıyla mutlu olmayı öğretti.
Omuzlarınıza yük olan bir şeyi seçin ve onu serbest bırakın; yaşamınız size minnettar kalacaktır.
- İfade Gücü
Yalnızca not yazarak iletişim kurabildiğinizde, sadece gerçekten önemli olanı söylersiniz. Manastırdan önce çok konuşur ama az şey söylerdim. Sessizlik bana, öz ve duru bir şekilde dile gelen birkaç sözcüğün, saatler süren boş konuşmalardan çok daha güçlü olduğunu gösterdi.
Birinin kendini daha iyi hissetmesine katkı sağlayacak yalın bir söz düşünün ve onu dile getirin.
- Takdir Etmek
Konuşabiliyor olmak hayatı kolaylaştırır. Ancak konuşamadığımda, başkalarına ne kadar çok ihtiyaç duyduğumu fark ettim. Sessizlik bana insanlarla bağ kurmanın öz değerini öğretti.
Sevdiklerinizle bir araya geldiğiniz ilk anda onları gerçekten dinlemeyi deneyin. Derin bir dinleme, en derin takdirin ifadesidir.
- Odak ve Dikkat
İlk inzivam sırasında defalarca telefonumun titrediğini sandım. Sonra telefonumun yanımda bile olmadığını hatırladım. Bu durum, zihnimin ve dikkatimin telefon tarafından nasıl bölündüğünü bana açıkça gösterdi. Sessizlik bana, dikkat dağıtıcı unsurları serbest bırakmanın hayati önemini öğretti.
Değer verdiğiniz biriyle birlikteyken telefonunuzu kapatıp uzak bir yere koyun; odağınızın nasıl derinleştiğini göreceksiniz.
- Düşünceler
Bir keresinde bir inşaat sahasının hemen yanı başında inzivadaydım. Beni şaşırtan şey, kendi düşüncelerimin dışarıdaki o gürültüyü nasıl kolayca bastırdığı oldu. Düşüncelerim bu denli yüksek sesliyse, onları olabildiğince bilgece seçmem gerektiğini anladım. Sessizlik bana düşüncelerimi yönlendirmenin önemini öğretti.
Her gün kendinize zaman ayırın, zihninizden geçenleri gözlemleyin ve size hizmet etmeyen düşünceleri serbest bırakın.
- Doğa İle Bütünlük
İnzivaları dört mevsim boyunca deneyimlediğim için, sonbaharda esen rüzgarın sesinin kıştakinden farklı olduğunu bilirim. Sessizlik bana doğayı fark etmeyi öğretti.
Dışarıda, sessizlik içinde kısa bir yürüyüşe çıkın; doğanın sunduğu o derin bilgeliği ve huzuru keşfedeceksiniz.
- Beden
İnziva boyunca ne zaman düşüncelerim arasında kaybolsam, bedenimle olan bağımı yitirdiğimi fark ettim. Ne zaman ki odağımı bedenime çevirdim, düşüncelerim de durgunlaştı. Sessizlik bana bedenimin içinde var olmayı öğretti.
Gözlerinizi kapatın ve sorun: “Şu an elimde nasıl bir duyum hissediyorum?” Bedeninizi hissetmeyi öğrenmek, çalkantılı zihninizi teskin edecektir.
- Uyaranları Azaltmak
İnzivadan sonra ne zaman şehre insem, dünya bana çok gürültülü ve aşırı hızlı gelirdi. Duyularımızın çoğu zaman ne kadar büyük bir veri yükünü işlemek zorunda kaldığını o zaman idrak ettim. Sessizlik bana dış uyaranları azaltmanın değerini öğretti.
Her gün dingin bir zamanın tadını çıkarın. Daha az görüp daha az işittikçe, zihniniz o kadar durulacaktır.
- Sesin Dokusu
İnsanlar manastıra geldiklerinde ne kadar sessiz olduğunu söylerlerdi. Oysa manastırda yaşayan biri olarak, kurbağaların sesinden baykuşların ötüşüne, kaldırımda yürüyen sandaletlerin çıkardığı sese kadar bütün bu sesleri tanıyordum. Sessizlik bana dünyanın seslerden oluşan zengin bir doku olduğunu öğretti.
Evinizin önünde oturun ve gözlerinizi kapatın. Yeterince uzun süre dinlerseniz, ne çok şey duyabildiğinize şaşıracaksınız.
- İnsanlık
İnziva sırasında, ellerinden gelenin en iyisini yapmaya çalışan kusurlu insanlarla çevriliydim. Bazıları mutluydu, bazıları üzgündü; fakat hepsi, tüm kusurlarıyla birlikte, harikulade birer insandı. Sessizlik bana insanların ne kadar büyük bir güzellik barındırdığını öğretti.
Açık bir kalple insanları gözlemleyebileceğiniz güzel bir nokta bulun; tanık olacağınız şey size ilham verecektir.
- Alan Yaratmak
Uzun bir süre boyunca, ne zaman zor bir şeyle karşılaşsam, kendimi başka şeylerle oyalardım. Ancak inziva bana, bir şeyden kaçındığım sürece onun asla ortadan kaybolmayacağını öğretti. Sessizlik bana, zor zamanlarla yüzleşebilmek için kendimize alan açmamız gerektiğini öğretti.
Bir dahaki sefere zor bir durumla karşılaştığında dur, bir anlığına bekle ve içinde yükselen her neyse ona alan tanı.
- Sevgi
Eskiden sevginin çok büyük, karmaşık bir olgu olduğunu düşünürdüm. Ancak inzivada pek çok şeye karşı derin bir sevgi hissettiğimi fark ettim. Sessizlik bana sevginin son derece yalın olabileceğini öğretti.
Son zamanlarda “Seni seviyorum” demediğiniz birini düşünün ve bunu ona söyleyin.
- Cesaret
Eskiden cesaretin tehlikeyle yüzleşmek olduğunu düşünürdüm; ancak inziva sırasında gerçek cesaretin insanın kendisiyle yüzleşmesi olduğunu fark ettim. Sessizlik bana, hareketsiz kalabilmek için gereken cesareti öğretti. Hareket etmeyi bıraktığımızda, kaçtığımız her şey bize yetişir.
Bir dahaki sefere korktuğunuzda durun ve geçmesini bekleyin; kalbinizin içinde muazzam bir cesaret barınmaktadır.
- Sebat ve Direnç
Her inziva bana konuşmanın kolay, sessiz kalmanın ise zor olduğunu yeniden hatırlattı. Sessizlik gösterişli değildir; fakat dayanmak konusunda muazzam bir güce sahiptir.
Bir dahaki sefere biri senden şüphe ettiğinde, onunla tartışmak yerine sessizce vazgeçmemeye söz ver.
Eylem, kelimelerden çok daha fazlasını anlatır.
- Öz İnanç
Çoğu zaman kendimi güvende hissetmek için başkalarından onay almak isterdim. Ancak sessizlik içinde yaşamak, içgüdülerime güvenmem gerektiği anlamına geliyordu. Sessizlik bana kendime inanmayı öğretti.
Bir dahaki sefere kaygı duymaya başladığınızda, sessizlikte oturun ve kalbinizde yaşayan o derin güven alanını bulup bulamayacağınıza bakın.
- Dürüstlük
Eskiden kendimi açıklamak zorunda kalmamak için yalan söylerdim. Ancak konuşamadığım zamanlarda bu dürtünün farkına varmaya ve bunun dürüstlüğümü, kendi bütünlüğümü ne kadar zedelediğini görmeye başladım. Sessizlik bana doğruyu söylemenin önemini öğretti.
Küçük yalanlar söylediğiniz anları fark edin ve bunun yerine gerçeği dile getirmeyi deneyin. Bu her zaman kolay değildir ama kendimize ve başkalarına güvenmenin ilk adımıdır.
- Şükran
İnziva boyunca pek çok konfora sahip değildim. Bu durum, neleri ne kadar kanıksadığımı ve şükredecek ne kadar çok şeyim olduğunu görmeme yardımcı oldu.
Her günün sonunda sessizlik içinde oturun ve kendinize sorun: “Bugün neye şükrediyorum?” Keşfettiğiniz lütuflara hayran kalacaksınız.
- Sadelik
Eskiden dramayı ve çatışmayı severdim. Ancak inzivada yaşamımı sade tuttuğumda çok daha mutlu olduğumu gördüm. Sessizlik bana sadelik ile coşkunun yakın birer yol arkadaşı olduğunu öğretti.
Evinizde sadeleştirebileceğiniz tek bir alan seçin. Onu bir ay boyunca sade tutun ve yaşamınıza kattığı ferahlığın tadını çıkarın.
- Bağ Kurmak
Eskiden bağlılık ve yakınlık hissedebilmek için konuşmam gerektiğini düşünürdüm. İnziva sırasında ise değer verdiğim insanların yalnızca yanında bulunarak bile onlarla bağ kurabildiğimi fark ettim. Sessizlik bana sözcüklerin bazen engel oluşturabileceğini öğretti.
Sevdiğiniz biriyle birlikte sessizce bir şey yapın. Başta garip gelebilir ama zamanla birinin sadece varlığında bulunmanın ne anlama geldiğini göreceksiniz.
- Hakikat
Üniversitede felsefe okudum ve hakikate okuyarak ulaşabileceğimi düşünürdüm. Ancak inziva bana hakikatin sessizlikte bulunduğunu öğretti. Sessizlik bana, kelimelerin hiçbir zaman öğretemeyeceği kadar derin bir hakikat öğretti.
Haftada bir kez sessizlikte oturun ve kalbinizdeki o hakikati hissedin. Onu sözcüklerle ifade edebilseniz de edemeseniz de o hep oradadır.
Kaynak: ✍️
in5d.com
