Yaklaşan Büyük İfşaat – David Wilcock

2019 yılı boyunca birbirinden bağımsız görünen birçok gelişme, insanlığın uzay ve teknoloji hakkındaki mevcut anlayışını kökten değiştirebilecek bir sürecin yaklaştığına işaret ediyordu. ABD Donanması tarafından yayımlanan sıra dışı patentler, askerî uzay programlarına ilişkin açıklamalar, gizli teknolojiler hakkında konuşan eski istihbarat mensupları ve yıllardır perde arkasında faaliyet gösterdiği öne sürülen uluslararası bir ittifak… Bütün bu gelişmeler, gizli uzay programlarının kamuoyuna açıklanabileceği ihtimalini yeniden gündeme taşıyordu.

Bu sürecin merkezinde, uzun yıllar boyunca askerî ve istihbarat çevrelerinde çalıştığını söyleyen Pete Peterson bulunuyordu. Peterson, askerî-endüstriyel kompleksin en yetenekli mucitlerinden biri olarak tanınıyordu. Kendi geliştirdiği en az elli farklı patente sahip olduğu, bunların bazılarının gizli programlar aracılığıyla milyarlarca dolarlık teknolojik alanlara dönüştüğü ileri sürülüyordu.

2009 yılından ölümüne kadar Peterson’la yakın temas hâlindeydim. Haftada ortalama iki kez görüştüğümüz dönemler oldu. Onun aracılığıyla tanıştığım başka kişilerden de yıllar boyunca bilgi aldım. Bu görüşmelerin benim açımdan en önemli yanı, farklı kaynakların birbirlerinden haberdar olmadan benzer olayları ve teknolojileri tarif etmeleriydi. Birbirini tanımayan kişilerin aynı ayrıntıları aktarması, bu ifadelerin üzerinde daha dikkatli durulmasını gerektiriyordu.

2001 yılında Dr. Steven Greer tarafından yürütülen Disclosure Project kapsamında düzenlenen kapalı bilgilendirme toplantısına da katılmıştım. Kongre üyeleri ve davetli konukların bulunduğu bu toplantıda, UFO olgusunun gerçekliğine ilişkin tanıklıklarını paylaşan 39 kişi vardı. Bu tanıkların büyük bölümüyle birebir görüşme fırsatı buldum. Dolayısıyla Peterson’ın aktardıkları, yıllar içinde karşılaştığım çok daha geniş bir bilgi ve tanıklık ağının parçasıydı.

Peterson’ın 2009’dan itibaren benimle paylaştığı en önemli bilgilerden biri, ABD’de ve başka ülkelerdeki askerî ve istihbarat yapılarının içinde oluştuğu öne sürülen uluslararası bir ittifaktı. Bu ittifakın, kamuoyunda Derin Devlet, Yeni Dünya Düzeni veya İlluminati gibi adlarla anılan güç odaklarına karşı mücadele ettiğini söylüyordu. Peterson’a göre bu çalışmalar, son derece gizli güvenlik birimlerinde ve özel erişim gerektiren tesislerde yürütülüyordu. Planın kökleri 1950’li yıllara kadar uzanıyordu.

Aynı kaynaklardan gelen bilgilere göre dünya genelinde yüzlerce yeraltı tesisi bulunuyordu. Peterson, sayının 260-270 civarında olduğunu, bu tesislerin bazılarının on binlerce insanı barındırabilecek büyüklükte olduğunu ve birbirlerine özel bir yeraltı ulaşım sistemiyle bağlandığını ileri sürüyordu. Bu sistemin adı Sub Shuttle olarak aktarılmıştı.

Daha da çarpıcı olan, bazı hükümetlerin farklı dünya dışı uygarlıklarla diplomatik ilişkiler kurduğu iddiasıydı. Peterson ve başka kaynaklar, bu uygarlıkların tamamının popüler kültürde tasvir edilen büyük gözlü, gri varlıklardan ibaret olmadığını; aralarında insanlara son derece benzeyen türlerin de bulunduğunu söylüyordu. Bu iddialara göre bazı teknolojiler, dünya dışı uygarlıklarla kurulan temaslar sonucunda elde edilmiş, daha sonra tersine mühendislik yoluyla geliştirilmeye başlanmıştı.

2019 yılında ortaya çıkan yeni gelişmeler, bu anlatımları yeniden gündeme taşıdı.

Donanmanın Anti-Yerçekimi Patenti: HAWC

2019 yılında ABD Donanması tarafından yayımlanan patentlerden biri, Salvatore Pais adlı bir mucidin geliştirdiği HAWC adı verilen sıra dışı bir hava aracı tasarımını içeriyordu. HAWC, İngilizce Hybrid Aerospace Underwater Craft ifadesinin kısaltmasıydı. Türkçeye hibrit hava-uzay ve su altı aracı olarak çevrilebilir.

Patentte tarif edilen araç, yalnızca atmosferde değil, su altında ve uzay boşluğunda da hareket edebilecek şekilde tasarlanmıştı. Çizimlerde üçgen biçimli, dışarıdan bakıldığında bilinen bazı gizli uçak tasarımlarını hatırlatan bir araç görülüyordu.

Tasarımın en dikkat çekici yanı, çift gövdeli yapısıydı. İç gövde ile dış gövde arasında özel bir boşluk bulunuyor, bu boşluğun argon gazıyla doldurulabileceği belirtiliyordu. Bu ayrıntı, yıllardır ileri enerji sistemleri üzerinde çalıştığı söylenen Kenneth Shoulders’ın araştırmalarıyla bağlantılı olabilecek bir mekanizmayı akla getiriyordu.

Shoulders, son derece küçük alanlarda olağanüstü miktarda enerji barındırabildiği öne sürülen yüklü kümeler üzerinde çalışmıştı. Bunları Exotic Vacuum Objects (EVO) veya başka bir ifadeyle egzotik vakum nesneleri olarak adlandırıyordu. Bu yaklaşımda, yüksek yoğunluklu elektrostatik yükün sivri bir uç üzerinden yönlendirilmesiyle olağan dışı özellikler gösteren enerji kümelerinin meydana getirilebildiği ileri sürülüyordu. Argon gazının da bu oluşumu kolaylaştırabileceği düşünülüyordu.

Peterson, Shoulders’ın çalışmalarını yakından takip etmiş ve bu teknolojinin ileri itki sistemleriyle ilişkili olabileceğini benimle uzun uzun konuşmuştu. HAWC tasarımındaki gazla doldurulmuş iç boşluk, bu tür enerji kümelerinin oluşturulabileceği ve yönlendirilebileceği bir alan olarak yorumlanabilirdi.

Bu nedenle HAWC patentinin, yıllardır TR-3B veya Black Manta gibi adlarla anılan üçgen biçimli uçan araçlara ilişkin iddialarla benzerlik taşıdığı düşünülüyordu.

Ancak asıl dikkat çekici gelişme, patentin yayımlanmış olmasından daha fazlasıydı.

Patentteki Teknoloji Çalışır Durumda mı?

2 Ağustos 2019 tarihinde, ABD Donanması’nın teknoloji yönetiminde görevli Dr. James Sheehy’nin açıklamalarına ilişkin haberler yayımlandı. The Drive adlı savunma ve askerî teknoloji yayınında yer alan habere göre, Salvatore Pais tarafından geliştirilen patentlerin yalnızca teorik tasarımlar olmadığı, çalışabilir ve uygulanabilir teknolojileri tanımladığı belirtiliyordu.

Patent hukukunda kullanılan operable terimi burada özellikle önemliydi. Patent başvurularında sık rastlanan bir ifade olmayan bu terim, başvuruda tarif edilen buluşun yalnızca bir fikir olmadığını, işlevsel olduğunu ileri sürmek anlamına geliyordu.

Wilcock’un dikkat çektiği nokta, ABD Donanması’nın kendi patent başvurularında bu ifadeyi kullanmasıydı. Ona göre bu, anti-yerçekimi teknolojisinin artık yalnızca bilim kurgu veya teorik araştırma alanında ele alınmadığını gösteren önemli bir gelişmeydi.

Patentlerin yayımlanmasındaki nedenlerden biri de teknolojik önceliği korumak olabilirdi. Eğer başka bir ülke, örneğin Çin, aynı teknolojiyi önce patentleseydi ABD’nin bu sistemi kullanırken patent haklarıyla ilgili sorunlar yaşaması mümkündü. Dolayısıyla askerî kurumların kendi geliştirdikleri teknolojileri patent yoluyla güvence altına almaya çalışması anlaşılabilir bir stratejiydi.

Burada önemli bir ayrımı korumak gerekiyor: Bir patentin yayımlanması veya bir teknolojinin patent belgelerinde çalışabilir olarak tanımlanması, tek başına o teknolojinin gerçek dünyada başarıyla kullanıldığını kanıtlamaz. Bununla birlikte, söz konusu belgeler ve yetkili açıklamalar, Wilcock’un ileri sürdüğü gizli teknoloji bağlantılarını tartışmaya açan temel dayanaklardı.

Serbest Enerji ve Oda Sıcaklığında Süperiletkenlik

26 Eylül 2019 tarihinde yayımlanan bir başka ABD Donanması patenti, tartışmayı çok daha ileri bir noktaya taşıdı. Salvatore Pais bu kez kompakt bir füzyon reaktörü veya serbest enerji üretim sistemi olarak yorumlanan bir cihazın patentini almıştı.

Tasarımın boyutları oldukça küçüktü. Bazı açıklamalarda cihazın yaklaşık 0,3 metre genişliğinde olabileceği belirtiliyordu. Patent çizimlerinde, belirli noktalardan merkeze doğru yönelen bir yapı görülüyordu. Bu düzenek, Kenneth Shoulders’ın yüklü kümeler ve egzotik vakum nesneleri üzerine yaptığı çalışmalarla ilişkilendiriliyordu.

Wilcock’un yorumuna göre cihaz, yüksek yoğunluklu elektriksel yükleri belirli bir merkezde bir araya getirerek olağan dışı miktarda enerji üretmeyi amaçlıyordu. Aktarılan patent iddiasında, yaklaşık bin watt giriş gücüyle bir terawatt düzeyinde enerji üretilebileceği belirtiliyordu. Bu, mevcut enerji üretim sistemleriyle karşılaştırıldığında olağanüstü bir verim anlamına gelirdi.

Karşılaştırma yapmak gerekirse, ABD’nin en büyük nükleer enerji santrallerinden biri olan Palo Verde’nin üretim kapasitesi birkaç gigawatt düzeyindeydi. Terawatt ise bin gigawatt demekti. Dolayısıyla böyle bir cihazın gerçekten tarif edildiği biçimde çalışması, enerji üretiminde tarihin en büyük teknolojik dönüşümlerinden birini başlatabilirdi.

Aynı patent ailesinde dikkat çeken bir diğer konu, oda sıcaklığında süperiletkenlikti.

Günümüzde bilgisayar işlemcilerinden elektrik iletim hatlarına kadar pek çok sistemde enerji kayıpları meydana gelir. Elektrik akımı bir iletkenin içinden geçerken dirençle karşılaşır ve enerjinin bir bölümü ısıya dönüşür. Bilgisayarların ısınması, soğutma fanlarının çalışması ve elektrik iletiminde kayıplar yaşanması bu durumun günlük hayattaki örnekleridir.

Süperiletkenler ise uygun koşullarda elektrik akımını elektriksel direnç olmadan iletebilir. Bu özellik, enerji kayıplarını büyük ölçüde azaltma ve çok daha verimli sistemler geliştirme olanağı sunar. Ancak geleneksel süperiletkenlerin çoğu son derece düşük sıcaklıklara ihtiyaç duyar.

Oda sıcaklığında çalışabilen bir süperiletkenin geliştirilmesi, bilgisayar teknolojisinden enerji dağıtımına, ulaşım sistemlerinden manyetik kaldırma uygulamalarına kadar geniş bir alanda devrim niteliğinde sonuçlar doğurabilirdi.

Süperiletkenlerin manyetik alanlarla etkileşimi, manyetik kaldırma etkilerinin gösterilmesine de olanak tanır. Wilcock, daha önce bir televizyon programı için yapılan kuantum süperiletkenlik gösterisini örnek vererek, sıvı azotla soğutulmuş seramik bir diskin neodimyum mıknatısların üzerinde nasıl havada kalabildiğini anlatıyordu.

Bu tür deneyler, süperiletkenliğin bilinen fiziksel özelliklerini gösterir. Ancak bunların tek başına anti-yerçekimi veya sınırsız enerji üretimi anlamına gelmediğini de belirtmek gerekir. Wilcock’un yorumunda ise Pais’in patentleri, bu bilinen özelliklerin çok daha ileri bir teknolojiyle birleştirilmiş olabileceğine işaret ediyordu.

Teknolojik Devrimin Ekonomik Sonuçları

Salvatore Pais isminin kendisi bile Wilcock’un dikkatini çekmişti. İspanyolca kökenli kelimeler üzerinden yaptığı bir yorumda, Salvatore adını kurtarıcı, pais sözcüğünü ise ülke veya ulus anlamıyla ilişkilendirerek ismi sembolik biçimde “ulusun kurtarıcısı” olarak yorumluyordu.

Bu yorumun ötesinde, asıl önemli konu söz konusu teknolojilerin gerçekten hayata geçirilmesi durumunda dünya ekonomisinin nasıl değişeceğiydi.

Bugünkü ekonomik sistem, büyük ölçüde enerjiye erişim ve enerji maliyetleri üzerine kuruludur. Sanayi üretimi, ulaşım, tarım, iletişim ve altyapı sistemleri enerji gerektirir. Enerjinin üretimi ve dağıtımı için gerekli kaynaklar, sermaye ve ekonomik faaliyetlerin temel unsurlarından biridir.

Eğer düşük maliyetli, temiz ve çok yüksek miktarda enerji üretebilen sistemler kullanılabilir hâle gelirse, mevcut ekonomik yapının temelleri sarsılabilir. Fosil yakıtlara bağımlılık azalabilir, ulaşım ve üretim maliyetleri düşebilir, enerjiye erişim nedeniyle ortaya çıkan eşitsizlikler önemli ölçüde değişebilir.

Benzer şekilde, gelişmiş itki sistemleriyle Güneş Sistemi’nde yolculuk yapmak çok daha kolay hâle gelebilirdi. Ay’a, Mars’a ve su kaynakları bulunduğu düşünülen diğer gök cisimlerine ulaşmak, bugünkü koşullardan çok daha erişilebilir bir hedefe dönüşebilirdi.

Wilcock, bu teknolojilerin gelişmesiyle insanlığın yalnızca enerji sorununu çözmekle kalmayacağını, aynı zamanda nüfus yoğunluğu, kaynak paylaşımı ve yaşam alanlarının genişletilmesi gibi sorunlara da yeni çözümler bulabileceğini savunuyordu.

Bu bakış açısına göre enerji teknolojilerinin gizli tutulması, yalnızca askerî üstünlüğü korumakla ilgili değildi. Böyle bir teknolojinin açıklanması, mevcut ekonomik ve siyasal düzenin yeniden şekillenmesine yol açabilirdi.

Project Looking Glass: Zamanın Ötesini Görebilen Teknoloji

11 Kasım 2019 tarihinde yayımlanan ve Wilcock’un dikkatini çeken bir başka gelişme, uzun zamandır çeşitli kaynaklardan duyduğu Project Looking Glass adlı projeyle ilgiliydi.

Looking Glass, geçmiş ve gelecek zaman çizgilerini inceleyebildiği, olası gelecek senaryolarını gözlemleyebildiği öne sürülen bir teknoloji olarak tanımlanıyordu.

Wilcock, bu projeyle ilgili bilgileri yıllardır farklı kaynaklardan duyduğunu belirtiyordu. Timothy Good’un Alien Contact adlı çalışmasında yer alan bilgilerden, Bob Lazar’ın gördüğünü söylediği belgelerden ve 1990’lı yılların sonlarında bazı araştırmacılarla yaptığı görüşmelerden söz ediyordu.

Bu iddialara göre Looking Glass, zamanın akışını gözlemlemeye ve farklı olasılıkların nasıl gelişebileceğini incelemeye yarayan bir sistemdi. Projeyle ilgili anlatımlar, teknolojinin yalnızca uzay araştırmalarıyla değil, gelecekteki toplumsal ve siyasal gelişmelerle de bağlantılı olabileceğini düşündürüyordu.

11 Kasım tarihli çevrim içi bir paylaşımda geçen “Project Looking Glass going forward in order to look back” ifadesi de Wilcock tarafından bu projenin yeniden gündeme gelmesi şeklinde yorumlanmıştı.

Aynı dönemde ABD’de gizli iddianameler ve Derin Devlet’e yönelik operasyonlar hakkında çeşitli iddialar dolaşıyordu. Bazı kaynaklar, mühürlü iddianamelerin sayısının 140 bine kadar çıkmış olabileceğini ileri sürüyordu. Her bir iddianamede çok sayıda kişinin adının yer alabileceği iddiası, Wilcock’a göre büyük bir hukuki sürecin hazırlık aşamasında olunduğuna işaret ediyordu.

Bu gelişmelerin tamamı, Looking Glass teknolojisinin varlığını veya söz konusu operasyonların kapsamını kanıtlamıyordu. Ancak Wilcock, farklı kaynaklardan gelen bilgilerin aynı dönemde benzer bir değişim beklentisi etrafında birleşmesini önemli buluyordu.

ABD Hava Kuvvetleri ve Gizli Uzay Programlarının Açıklanması

8 Aralık 2019 tarihinde yayımlanan bir haber, gizli uzay programları tartışmasını yeniden gündeme taşıdı.

Defense News tarafından aktarılan habere göre, ABD Hava Kuvvetleri Sekreteri Barbara Barrett ile Kongre üyesi Mike Rogers, ülkenin askerî uzay programları hakkındaki bilgilerin önemli bir bölümünün kamuoyuna açıklanması gerektiğini savunuyordu.

Barrett, mevcut gizlilik sınıflandırmasının gereğinden fazla geniş tutulduğunu, bazı bilgilerin açıklanmasının hem kamuoyunun desteğini artırabileceğini hem de ABD’nin uzay alanındaki askerî kapasitesini daha iyi anlatabileceğini belirtiyordu.

Rogers ise uzay programları hakkındaki bilgilerin büyük ölçüde gizli tutulduğunu ve bunun yeni bir askerî yapılanma için gerekli toplumsal desteğin oluşmasını zorlaştırdığını söylüyordu.

Burada söz konusu olan, ABD Uzay Kuvvetleri’nin kurulması ve uzayın askerî bir faaliyet alanı olarak değerlendirilmesiydi. Uzay Kuvvetleri’nin ayrı bir askerî yapılanma olarak güçlendirilmesi, yalnızca uyduların korunmasıyla sınırlı olmayan daha geniş bir stratejik yaklaşımı temsil ediyordu.

Rogers’a göre kamuoyu, ABD’nin uzaydaki faaliyetleri, Çin ve Rusya’nın bu alandaki çalışmaları ve karşı karşıya bulunulan tehditler hakkında yeterince bilgi sahibi değildi. Bu nedenle önemli miktarda bilginin açıklanması gerekiyordu.

Wilcock, bu açıklamaları yıllardır gizli uzay programları hakkında bilgi veren kişilerin aktardıklarıyla ilişkilendiriyordu. Eğer gerçekten kamuoyuna açıklanmamış askerî uzay araçları, üsler ve ileri teknolojiler bulunuyorsa, Uzay Kuvvetleri’nin kurulması bu yapıların gelecekte daha görünür hâle gelmesinin başlangıcı olabilirdi.

Peterson’ın iddiaları da bu noktada yeniden önem kazanıyordu. Çünkü ona göre insanlık, Ay’da ve Mars’ta yalnızca keşif amaçlı değil, askerî ve stratejik faaliyetler yürüten tesislere çoktan sahipti.

Pete Peterson: Gizli Bilim Dünyasının İçinden Bir Tanık

Pete Peterson’ın hayatı ve çalışmaları, bütün bu iddiaların merkezinde yer alıyordu.

Peterson, Reagan yönetimi döneminde görev yaptığını ve askerî-endüstriyel kompleksin son derece gizli teknoloji programlarıyla bağlantılı olduğunu söylüyordu. Wilcock’un aktardığına göre Peterson, yalnızca Majestic olarak bilinen yapılanmayla değil, UFO’lar ve dünya dışı teknolojiler üzerine çalışan farklı gizli programlarla da ilişkiliydi.

Peterson’ın çocukluk döneminde katıldığı ileri sürülen White Star Ranch adlı program özellikle dikkat çekiciydi. Bu program kapsamında yetenekli çocukların seçildiği, farklı bilim dallarında uzmanlaşmış akademisyenler ve bilim insanları tarafından eğitildiği ileri sürülüyordu.

Peterson, altı aylık teorik eğitimin ardından altı aylık uygulamalı çalışmalar yaptığını ve farklı disiplinlerde birden fazla doktora derecesine denk bilgi edindiğini söylüyordu. Eğitim programının en önemli bölümlerinden biri, kamuoyuna açıklanmayan ileri teknolojilerdi.

Peterson’ın tez çalışmasının bilgi alanı üzerine olduğu aktarılıyordu. Wilcock’un kendi araştırmalarında kullandığı Source Field yaklaşımıyla Peterson’ın bilgi alanı üzerine anlattıkları arasında benzerlikler bulunması da bu nedenle dikkat çekmişti.

Peterson’ın bilimsel altyapısının bir başka kaynağı ise ailesiydi. Wilcock’un aktardığına göre Peterson’ın büyükbabası, Colorado’da Nikola Tesla’nın laboratuvarında asistan olarak çalışmıştı. Bu bağlantı sayesinde Peterson, Tesla’nın kamuoyuna açıklanmayan araştırmaları hakkında erken yaşlardan itibaren bilgi edinmiş olabilirdi.

Tesla’nın kablosuz enerji aktarımı, elektrik ve elektromanyetik alanlar üzerine yaptığı çalışmalar zaten biliniyordu. Bununla birlikte, Wilcock’un ve Peterson’ın anlatımlarında Tesla’nın yerçekimi üzerinde etkili olabilecek sistemler ve uçan platformlar geliştirdiği de ileri sürülüyordu.

Bu tarihsel arka plan, gizli teknolojilerin yalnızca modern dönemde ortaya çıkmadığı düşüncesini desteklemek için kullanılıyordu.

Keely, Tesla ve Gizli Bilimin Tarihsel Kökenleri

Wilcock’un anlatımında gizli bilim tarihinin başlangıcı 20. yüzyılla sınırlı değildi. 19. yüzyılın sonlarında yaşamış John Ernst Worrell Keely’nin çalışmaları da bu çerçevede önemli bir yer tutuyordu.

Keely, ses ve titreşim temelli bir sistemle çalışan mekanik platformlar geliştirdiğini ileri sürmüştü. Çalışmalarında akustik titreşimleri, elektromanyetik etkileri ve mekanik rezonansı bir araya getirdiği düşünülüyordu. Wilcock’a göre Keely’nin geliştirdiği platform, ses aracılığıyla yönlendirilebilen ve yerçekimine karşı koyabildiği öne sürülen bir araçtı.

Keely’nin çalışmalarının büyük bölümü zaman içinde unutulmuş, bilimsel açıdan tartışmalı hâle gelmiş ve kamuoyunda geniş bir karşılık bulmamıştı.

Tesla’nın ölümünden sonra araştırmalarına ait belgelerin devlet kurumlarınca incelenmesi ve bazı belgelerin gizlilik kapsamına alınması da bu tarihsel çizginin bir başka parçası olarak sunuluyordu. Wilcock, Albert Einstein’ın da uzay-zaman dokusunun manipülasyonu üzerine kamuoyuna açıklamadığı çalışmalar yapmış olabileceğini ileri sürüyordu.

Bütün bu örnekler, gizli bilim tarihinin uzun bir geçmişe sahip olduğu ve bazı teknolojik araştırmaların kamuoyuna açıklanmadan sürdürüldüğü düşüncesini destekleyen unsurlar olarak ele alınıyordu.

Peterson’ın kendisi de yalnızca Dünya’daki tesislerde çalışmadığını, eğitim amacıyla çok sayıda dünya dışı konuma götürüldüğünü anlatmıştı. Wilcock, bu yerlerin sayısının 35 ile 65 arasında olabileceğini belirtiyordu.

Peterson, bazı konularda hâlâ gizlilik anlaşmalarıyla bağlı olduğunu, ancak dünya dışı konumlarla iletişim kurabilecek yeni bir radyo ve telefon sistemi üzerinde çalıştığını da söylüyordu. Bu nedenle geçmişte açıklayamadığı bazı bilgileri gelecekte paylaşabileceğini düşünüyordu.

Gizli Uzay Tarihi ve Dünya Dışı Temaslar

Peterson’ın anlatımlarında dünya dışı uygarlıklarla temas, yalnızca modern dönemde gerçekleşen bir olay değildi. Ona göre bu ilişkilerin kökleri en azından 1950’li yıllara kadar uzanıyordu. Bazı kaynaklar ise dünya dışı varlıkların çok daha eski dönemlerde devlet yöneticileriyle temas kurduğunu ileri sürüyordu.

Peterson’ın White Star Ranch programına katılması ve çocuk yaşta bu tür temaslara hazırlanması, Wilcock’un anlatımında gizli hükümet yapılarının dünya dışı varlıklarla ilişkilerinin uzun süredir sürdüğüne dair önemli bir iddiaydı.

Peterson, dünya dışı uygarlıkların yetişkinlerle çalışmaktansa çocukları tercih ettiğini söylüyordu. Bunun nedeni, çocukların yetişkinlerde biriken öfke, stres, korku ve olumsuz duygusal kalıplardan daha az etkilenmiş olmalarıydı.

Bu anlatım, gizli uzay programlarının yalnızca teknoloji geliştirme faaliyetlerinden ibaret olmadığını; insanlarla dünya dışı uygarlıklar arasında eğitim, iletişim ve diplomatik ilişkiler de bulunduğunu öne sürüyordu.

Peterson’ın ölümünden önce yaptığı son görüşmelerde, geçmişte ziyaret ettiği farklı gezegenler ve üsler hakkında daha fazla konuşmaya hazır olduğu anlaşılıyordu. Ona göre belirli bir süre daha geçmesi hâlinde, daha önce gizlilik nedeniyle paylaşamadığı bilgileri açıklayabilecekti.

Ne yazık ki bu açıklamalar gerçekleşmedi.

Gizli Programların İçindeki Mücadele

Gizli uzay programları hakkındaki iddiaların önemli bir bölümü, bu programların kendi içinde de büyük bir mücadele bulunduğu düşüncesine dayanıyordu.

Wilcock’a göre askerî ve istihbarat kurumlarının tamamı aynı hedeflere hizmet etmiyordu. Bir grup, ileri teknolojilerin ve dünya dışı temasların gizli tutulmasını savunurken başka bir grup bunların kamuoyuna açıklanması gerektiğini düşünüyordu.

Bu durum, gizli programların içinde uzun yıllardır devam eden bir güç mücadelesi bulunduğu iddiasını doğuruyordu.

Devletlerin büyük sırları saklayamayacağı yönündeki yaygın düşünceye karşı Wilcock, Manhattan Projesi örneğini veriyordu. Yaklaşık 140 bin kişinin görev aldığı nükleer silah geliştirme programı, atom bombası Hiroşima’da kullanılana kadar büyük ölçüde gizli tutulabilmişti. Projenin farklı bölümleri birbirinden ayrılmış, çalışanların yalnızca kendi görevleriyle ilgili bilgilere erişmesi sağlanmıştı.

Bu örnek, çok sayıda insanın dâhil olduğu büyük projelerin bile sıkı bir gizlilik ve bölümleme sistemiyle yürütülebileceğini gösteriyordu.

Peterson’ın CIA’de görev yaptığı döneme ilişkin anlattıkları ise çok daha karanlık iddialar içeriyordu. Bazı kişilerin zihin kontrolü yöntemleriyle, gerçekleştirdikleri eylemleri hatırlamayacakları şekilde yönlendirildiğini söylüyordu. Bu kişiler, gerçekleştirdikleri saldırılardan sonra olayları televizyondan izleyip diğer insanlar gibi tepki verebiliyor, ne yaptıklarının farkında olmayabiliyordu.

Bu anlatımlar, gizli programların yalnızca ileri teknolojiler ve uzay araçlarıyla değil, insan zihnini kontrol etmeye yönelik yöntemlerle de ilişkilendirildiğini gösteriyordu.

Wilcock, yıllar boyunca görüştüğü farklı kaynakların benzer olayları aktardığını belirtiyor ve bu nedenle gizli programlar hakkındaki bilgilerin tek bir kişinin anlatımına indirgenemeyeceğini savunuyordu.

2004 yılında USS Nimitz uçak gemisi çevresinde gerçekleşen ve sonradan kamuoyunda büyük ilgi gören tanımlanamayan hava aracı gözlemleri de bu tartışmanın bir parçasıydı. Tom DeLonge ve To The Stars Academy aracılığıyla yürütülen açıklama çalışmalarının, gizli uzay programlarının bütününü değil, daha sınırlı bir UFO olayları grubunu ele aldığı düşünülüyordu.

Ejderha Ailesi, Altın ve Yeni Finansal Düzen İddiası

2019 yılının Temmuz ayında yayımlanan bazı çevrim içi mesajlar, altının ve küresel finans sisteminin geleceğine ilişkin yeni iddiaları gündeme taşıdı. Bu mesajlardan birinde “Altın, Federal Rezerv’i yıkacak” anlamına gelen bir ifade kullanılmıştı.

Wilcock, bu paylaşımı daha önce kendisine bilgi verdiğini söylediği ve kimliğini korumak amacıyla Ward adıyla andığı başka bir kaynakla ilişkilendiriyordu.

Ward’ın aktardığına göre Asya’da, kendilerini Ejderha Ailesi olarak tanımlayan güçlü bir finansal grup bulunuyordu. Bu grubun kökeni, Çin’in eski imparatorluk hanedanlarına ve tarihsel Ejderha İmparatorları’na dayandırılıyordu.

Wilcock’un anlatımında bu aile, yalnızca tarihsel bir hanedanın devamı değildi. Üyelerinin Dünya dışından geldiği, insanlara benzeyen farklı uygarlıklarla bağlantılı olduğu da ileri sürülüyordu.

Çin’deki yüzlerce piramit, imparatorluk mezarları ve Terrakotta Ordusu gibi arkeolojik buluntular da bu tarihsel bağlantıların tartışıldığı bağlamda ele alınıyordu.

Bu anlatımlara göre Ejderha Ailesi, küresel finans sisteminin altın temelli yeni bir yapıya geçişini destekliyordu. Böyle bir değişimin gerçekleşmesi durumunda mevcut merkezî bankacılık sisteminin ve borç temelli ekonomik düzenin önemli ölçüde dönüşebileceği düşünülüyordu.

Ancak bu finansal dönüşüm iddiaları, daha geniş bir dünya tarihi anlatısıyla birleştiriliyordu.

Antarktika, Atlantis ve Uzun Kafataslı Soylar

Wilcock’un aktardığı bazı gizli kaynaklar, Antarktika’da geçmiş uygarlıklara ait kalıntılar, büyük ana gemiler ve eski teknolojiler bulunduğunu ileri sürüyordu.

Bu anlatımlara göre yaklaşık 55 bin yıl önce Dünya’ya gelen veya burada büyük bir felaket yaşayan eski bir uygarlığın üyeleri, zamanla farklı bölgelere yayılarak çeşitli soy kolları oluşturmuştu.

Bu uygarlıkların geçmişinde, yaklaşık 50 bin, 25 bin ve 12.500 yıl önce meydana geldiği öne sürülen büyük felaketler bulunuyordu. Bu olayların, Güneş’ten kaynaklanan çok büyük enerji boşalımları veya güneş patlamalarıyla bağlantılı olduğu iddia ediliyordu.

Jeolog Robert Schoch’un Forgotten Civilization adlı kitabında ele aldığı büyük güneş olayları ve Atlantis’in sonu hakkındaki görüşler, bu anlatımın destekleyici unsurlarından biri olarak gösteriliyordu. Wilcock, Kuzey Yarımküre’nin geniş bir bölümünde bulunduğu ileri sürülen kalın kül tabakasını da geçmişte yaşanmış büyük bir güneş felaketinin olası izlerinden biri olarak yorumluyordu.

Bu felaketlerin Dünya’nın ekseninde değişime yol açtığı ve Antarktika’nın bugünkü coğrafi konumuna ulaşmasına neden olduğu da ileri sürülüyordu.

Anlatımın en dikkat çekici bölümlerinden biri, uzun kafataslı insanlara ilişkindi. Wilcock, eski Mısır’da, Orta Amerika’da ve başka bölgelerde bulunan uzun kafataslı kalıntıların iki ayrı soy hattına işaret edebileceğini öne sürüyordu.

Bu iki grubun birinin Tiamat veya Maldek olarak adlandırılan patlamış bir gezegenden, diğerinin ise Mars’tan geldiği iddia ediliyordu. Her iki grubun da Dünya’ya ulaştığı, zaman içinde farklı coğrafyalara yayıldığı ve aralarında geçmişte büyük çatışmalar yaşandığı ileri sürülüyordu.

Bu anlatımda Akhenaton, Nefertiti ve kızları Meritaten gibi Mısır hanedanı figürlerinin uzun kafatasları da dikkat çekici örnekler olarak sunuluyordu. Orta Amerika’da bulunan bazı kafatasları da aynı tartışmanın parçasıydı.

İddiaya göre bu iki soy hattı, Atlantis’in düşüşüyle bağlantılı son büyük felaketin ardından birbirinden koptu. Daha sonra Kolomb’un Amerika’ya ulaşması ve Avrupa ile Amerika arasındaki temasların başlamasıyla yeniden karşılaşmış olabilirlerdi.

Wilcock, Avrupa’daki Rothschild ailesi ile Amerika’daki Rockefeller ailesi arasındaki tarihsel rekabeti de bu iki soy hattının devamı olarak yorumlayan kaynaklardan söz ediyordu. Bu anlatımda söz konusu aileler, eski uygarlıklardan gelen iki farklı grubun günümüzdeki temsilcileri olarak sunuluyordu.

Bütün bu iddialar, insanlık tarihinin yalnızca bilinen uygarlıklarla açıklanamayacağı ve geçmişte Dünya dışı kökenlere sahip farklı toplulukların gezegenimizde önemli roller üstlenmiş olabileceği düşüncesine dayanıyordu.

İleri Uzay Araçları ve Draco Savaşı

Peterson’ın son görüşmelerinde en çarpıcı konulardan biri de gizli uzay araçlarının mevcut kapasitesiydi.

Onun anlatımına göre bazı gruplar, uçan daire biçimindeki araçları uzun yıllardır üretiyordu. Bu araçların bir bölümünün Mars’a, bir bölümünün ise Ay’ın Dünya’dan görünmeyen tarafına gönderildiği ileri sürülüyordu.

Peterson, bu araçların çok yüksek hızlara ulaşabildiğini, yeni nesil tasarımların daha da gelişmiş olduğunu söylüyordu. Bir görüşmede Mach 17 hızına ulaşabilen araçlardan söz edilirken, daha yeni bir modelin Mach 44 düzeyinde uçabileceği iddia edilmişti.

Bu hızların gerçekten mümkün olması durumunda, Dünya üzerindeki uzak mesafeler dakikalar içinde aşılabilir, uzay yolculukları da bugünkü roket teknolojilerinden çok farklı bir hâle gelebilirdi.

Peterson, bu araçların bir bölümünün yeraltındaki büyük tesislerden kalkış yaptığını anlatıyordu. Wilcock’un aktardığına göre bunlardan biri, San Francisco Körfezi ile Sacramento arasındaki bölgede bulunan, yaklaşık bir buçuk mil çapında yeraltı yapısıydı. Tesisin üzerinin özel bir gizleme sistemiyle korunduğu ve araçların buradan dikey biçimde havalandığı ileri sürülüyordu.

Araçların Mars ve Ay’daki tesislere gönderilmesinin nedeni sorulduğunda Peterson, bunun askerî bir mücadeleyle bağlantılı olduğunu söylemişti: Draco olarak adlandırılan bir uygarlığa karşı yürütülen savaş.

Peterson’a göre Draco’lar, Samanyolu dışında bulunan başka bir galaksiden geliyordu. Bu uygarlığın üyeleri farklı fiziksel özelliklere sahip olsalar da bazı yönleriyle insanlara benziyordu. İki göz, iki kulak ve bir ağız gibi temel özellikleri paylaşıyor, ancak farklı biyolojik yapılara sahip olabiliyorlardı.

Bu anlatım, dünya dışı uygarlıklar arasındaki ilişkilerin yalnızca diplomasi ve teknoloji alışverişinden ibaret olmadığını, aynı zamanda geniş çaplı askerî çatışmaların da yaşandığını ileri sürüyordu.

Peterson’ın aktardığına göre Dünya’daki gizli uzay programlarının önemli görevlerinden biri, bu tehdide karşı savunma kapasitesi oluşturmaktı.

Gelecekte bu teknolojilerin kamuoyuna açıklanmasıyla, uçan araçların yalnızca askerî kurumların kontrolünde kalmayacağı, kişisel ulaşım araçlarına dönüşebileceği de ileri sürülüyordu. Wilcock, bu kapsamda garajlarda bulunabilecek uçan otomobillerden söz ediyordu. İddialara göre bu araçlarla ABD’nin bir ucundan diğer ucuna yaklaşık 90 saniyede, dünyanın farklı bölgelerine ise birkaç dakika içinde ulaşmak mümkün olabilecekti.

Bu tür açıklamalar, bugünkü teknoloji anlayışının çok ötesinde bir gelecek tasavvuru ortaya koyuyordu.

Şüpheli Ölümler, Çin Lake Üssü ve Gizli Mücadele

2019 yılının Temmuz ayı, Wilcock’un aktardığı olaylar açısından son derece çarpıcı bir döneme denk geliyordu.

Ward’ın, yeni finansal düzenle ilgili önemli bir anlaşmanın imzalanmasından kısa süre sonra evinde ölü bulunduğu bildirildi. Aynı gün Pete Peterson’ın da hayatını kaybetmesi, Wilcock’un dikkatini çekmişti. Daha önce kendisiyle görüşen ve önemli bilgileri açıklamaya hazır olduğunu söyleyen iki kişinin aynı gün ölmesi, ona göre üzerinde durulması gereken bir tesadüftü.

Peterson’ın ölümüne ilişkin ilk bilgiler, kazara yapılan bir enjeksiyondan söz ediyordu. Ancak Wilcock, ölümünden önceki son görüşmelerinde Peterson’ın zihinsel ve fiziksel durumunun iyi göründüğünü, yeni açıklamalar yapmak için hazırlık yaptığını belirtiyordu.

Peterson’ın ölümünden kısa süre önce, Wilcock’la yaptığı bir görüşmede herhangi bir baskı veya tehdit altında olmadığını doğruladığı da aktarılıyordu. Yakın zamanda yeniden bir araya gelerek geçmişte açıklayamadığı konuları kayda almayı planlıyorlardı.

Bu sırada Ward’ın ölümü de yeni finansal sistem hakkındaki iddialarla aynı döneme denk gelmişti. Wilcock, iki ölüm arasında doğrudan bir bağlantı bulunduğunu kanıtlayamadığını belirtmekle birlikte, zamanlamayı şüpheli buluyordu.

Aynı dönemde Çin Lake askerî üssü çevresinde meydana gelen iki büyük deprem de dikkat çekici gelişmeler arasındaydı.

Wilcock, 4 Temmuz 2019 tarihinde Çin Lake bölgesinin altında büyük bir deprem meydana geldiğini, ertesi gün ise daha güçlü bir sarsıntının yaşandığını aktarıyordu. Bu bölgenin, Edwards Hava Üssü ve Nellis çevresindeki geniş askerî alanla birlikte, kamuoyuna açıklanmayan ileri teknolojik tesislere ev sahipliği yaptığını ileri sürüyordu.

Depremlerin ardından üssün görev yapma kapasitesinin büyük ölçüde zarar gördüğünü iddia eden kaynaklardan söz ediyordu.

Wilcock, ikinci deprem sırasında kendi evinde yaşadığını söylediği deneyimi de aktarıyordu. Önce dışarıdan gelen olağan dışı sesler duyduğunu, ardından yeraltından gelen güçlü bir gürültünün binaya ulaştığını ve duvarlardaki tabloların hareket ettiğini anlatıyordu. Birkaç saniye sonra oda şiddetle sallanmaya başlamıştı.

Bu olayları, Çin Lake üssündeki gelişmelerle aynı dönemde yaşandığı için dikkat çekici buluyordu.

Ayrıca bazı kaynakların, bu bölgede uzun yıllardır hava koşullarını değiştirmeye ve kimyasal aerosol deneyleri yapmaya yönelik çalışmalar yürütüldüğünü ileri sürdüğünü belirtiyordu. Wilcock, böyle bir tesisin çok daha büyük ölçekli bir çevresel veya biyolojik tehdit üzerinde çalışmış olabileceği ihtimalini de gündeme getiriyordu. Ancak bu, kendi yorumuna dayanan bir olasılıktı.

Aynı dönemde kamuoyunda büyük yankı uyandıran bir başka olay, Jeffrey Epstein’ın tutuklanmasıydı. Wilcock, bu gelişmeyi de daha geniş bir gizli güç mücadelesinin parçası olarak değerlendiriyordu.

İttifakın Amacı ve Beklenen Açıklama Süreci

Peterson’ın aktardığı bilgilere göre, gizli programların içindeki ittifak yalnızca dünya dışı teknolojilerin açıklanmasını değil, küresel finans sisteminin ve güç ilişkilerinin de değiştirilmesini hedefliyordu.

Bu yeni düzenin altın destekli bir para sistemine geçişi, borç temelli ekonomik yapının dönüştürülmesini ve daha önce gizli tutulan teknolojilerin insanlığın kullanımına açılmasını sağlayacağı ileri sürülüyordu.

Peterson, bu süreçte dönemin ABD başkanının da önemli bir rol üstlendiğini söylüyordu. Wilcock’un aktardığına göre başkan, geleneksel bir siyasetçi olarak değil, daha geniş bir planın parçası olarak göreve getirilmişti. Kendisine iki hafta süren özel bir bilgilendirme yapıldığı, gizli programlar ve mevcut sistemin karanlık yönleri hakkında bilgi verildiği iddia ediliyordu.

Peterson, İngiltere Kraliçesi ile gerçekleştirilen görüşmenin ardından başkanın bazı konularda daha farklı ve ölçülü açıklamalar yaptığını da belirtiyordu.

Bütün bu gelişmeler, Wilcock’un gözünde yıllardır beklenen büyük açıklamanın yaklaşmakta olduğuna işaret ediyordu. Gizli uzay programları, dünya dışı uygarlıklarla temas, ileri enerji sistemleri ve küresel finans düzeni hakkındaki bilgilerin aynı dönemde gündeme gelmesi, birbirinden bağımsız olayların ortak bir sürecin parçaları olabileceği düşüncesini güçlendiriyordu.

Pete Peterson’ın Ardından

Pete Peterson’ın ölümü, bu sürecin en kişisel ve en üzücü tarafıydı.

Wilcock, Peterson’ı yalnızca önemli bir bilgi kaynağı olarak değil, kendisine yol gösteren ve zamanla bir baba figürüne dönüşen yakın bir dost olarak görüyordu. Peterson’ın askerî kurumlara ve orada görev yapan insanlara duyduğu saygı, Wilcock’un da askerî yapılar hakkındaki düşüncelerini değiştirmişti.

Peterson’a göre askerî kurumların tamamı karanlık programları desteklemiyordu. Aksine, gizli yapıların faaliyetlerinden rahatsız olan, insanlığın yararına çalışmak isteyen ve bu teknolojilerin açıklanmasını savunan çok sayıda dürüst insan vardı.

Bu kişilerin, dünya dışı tehditler ve gizli teknolojiler hakkındaki bilgileri kamuoyuyla paylaşmak istediği, ancak kurum içindeki güç mücadeleleri nedeniyle bunu gerçekleştirmekte zorlandığı ileri sürülüyordu.

Wilcock, Peterson’ın yanı sıra Ward ve Ross Perot gibi isimlerin de bu süreçte önemli roller üstlendiğini düşünüyordu. Bu kişilerin katkılarının ve yaşadıkları olayların daha geniş bir tarihsel çerçevede değerlendirilmesi gerektiğini savunuyordu.

Peterson’ın kendisine bıraktığı en önemli miras, yıllarca gizli tutulduğu öne sürülen bilgileri araştırma ve farklı kaynaklardan gelen tanıklıkları bir araya getirme çabasıydı.

Gizli uzay programlarının, ileri enerji teknolojilerinin ve dünya dışı uygarlıklarla temasın gerçekten hangi ölçüde var olduğu, bağımsız ve somut kanıtlarla ortaya konulmayı bekleyen sorular olarak duruyor. Ancak 2019 yılında yayımlanan patentler, askerî uzay programlarına ilişkin açıklamalar ve farklı kaynakların tanıklıkları, bu konuların artık yalnızca bilim kurgu çerçevesinde ele alınamayacak kadar geniş bir tartışma alanı oluşturduğunu gösteriyordu.

İnsanlığın önündeki asıl soru, bu teknolojilerin var olup olmadığı kadar, bir gün gerçekten kamuoyuna açıklanıp açıklanmayacağıydı.

Eğer bu açıklamalar gerçekleşirse, yalnızca uzay hakkındaki bilgilerimiz değil; enerji, ekonomi, tarih ve insanlığın evrendeki yeri hakkındaki bütün anlayışımız yeniden şekillenebilirdi.

Belki de önümüzdeki dönemin en büyük dönüşümü, yeni bir teknoloji keşfetmekten çok, uzun zamandır bildiğimiz hâlde göremediğimiz gerçeklerle yüzleşmek olacaktır.

Kaynak:
David Wilcock